We gaan het muurtje tussen de stal en het ‘strohok’  vervangen. Het is nu een van houten planken aan elkaar hangend scheidingswandje. Gedeeltelijk rot en gedeeltelijk door de houtworm aangevreten. We gaan er een gemetselde muur van maken, van terracotta stenen. Die holle vierkante stenen. Omdat ook het pad nog niet helemaal klaar is, er moet nog een laag spul overheen, hadden we bedacht die dat ook maar meteen te bestellen. We hadden uitgerekend dat we zo’n honderddertig van die stenen nodig zouden hebben voor het wandje en er moet ook nog ergens een bloembak komen wat ook ongeveer vijftig stenen zou gaan kosten. Tweehonderd zou dan goed moeten zijn. Vanochtend dus (na Eloy’s en Mariekes huwelijksceremonie, live gevolgd via streaming!) naar Cerâmica Arco da Memória en de stenen besteld en een kuub túvena. Dat is een soort mengsel van kleine steentjes en slib, dat hard wordt als het nat geweest is.  Het idee was dat ze dat een van de komende dagen zouden brengen. Dat werd dus plotseling vanmiddag. Hebben we in ene tweehonderd stenen bij Max’ hok staan en een berg túvena. De berg ligt te dicht voor Max’ hok, het moest dus meteen verplaatst worden. Vijftien kruiwagens en een hoop gehark verder hebben we nu een mooi pad! Dat wil zeggen het eerste gedeelte is nu bedekt. ’t Ziet er wel meteen profi uit.

Túvena is trouwens helemaal geen Portugees woord. Je schrijft Tout-venant wat letterlijk ‘alles komt’ betekent en de bouwkundige term is baggerslib. Nou ja als het beestje maar een naam heeft. Op de factuur staat trouwens ‘puin van de steenhouwerij’. Ook goed.