Regen, regen, regen. Het is niet anders. Voor Portugal bijzonder goed, want er dreigde droogte. De Taag staat 20 meter lager dan normaal. Komt ook door Spanje, dat ook last van droogte heeft en water tegenhoudt. Hier in de omgeving is het alleen maar nat. De weilanden zijn drassig en weggetjes worden kleine riviertjes. We zien hier nog geen overstromingen, in het noorden van Portugal wel, daar staan de wegen in de steden vaak blank doordat het water niet bijtijds weg kan. Het beekje beneden stroomt nu ook aardig, het is nog geen waterval, maar waar je eerst naar het water moest zoeken is het nu rustig kabbelend. Hopelijk worden nu de bassins en watervoorraden weer een beetje aangevuld.
Ondertussen staat deze camelia lekker te bloeien in de tuin. De plant bloeit geloof ik altijd, als de zon even schijnt licht het meteen mooi op.
Het terrein profiteert aardig  van de nattigheid. De klaver staat overal, het gras doet het goed. Alleen op de plaatsen waar we  veel lopen wordt het drassig en modderig en moet je uitkijken dat je niet uitglijdt. En als je de honden uitlaat, dan moet je oude kleren aan als je al geen regenkleding aandoet. De honden begroeten je enthousiast met hun modderpoten en ze vinden het ook niet erg in de modder te liggen, dus als ze even tegen je aan schuren zit je meteen onder.
Het eerste wat we ’s ochtends doen is met de honden lopen, omdat ze de hele nacht aan een ketting gelegen hebben. Altijd een enorme drempel, als je in je bed ligt en de donkere wolken ziet en je realiseert dat je eruit moet en naar buiten. Maar als je dan eenmaal buiten bent geweest, de honden hebben gelopen, de kippen en de geit zijn gevoerd en losgelaten, dan voelt het toch wel weer lekker dat je even bezig bent geweest. En zo’n regenbui frist nog op ook.