Je kunt wel een fijne notencake bakken, en die netjes in cellofaan inpakken, maar als je die ingepakt en wel op tafel laat staan dan weten onze katten, Gaia en Ziva, het wel te vinden. De cake is vanmorgen gebakken van de vele walnoten die we hebben geoogst. Er gaat zo’n tweehonderd gram noten in, één noot weegt gepeld en wel 3 gram, dus we hebben zo’n 70 noten gekraakt en dan nog de noten die niet goed zijn en helemaal zwart van binnen. Een kleine honderd noten dus gekraakt.
De cake smaakte fantastisch en we wilden een klein stukje bewaren voor de volgende dag. Gaia en Ziva dachten daar heel anders over. We waren even naar buiten om iets met de kippen te doen, kan ook de geit geweest en toen we terugkwamen zat Ziva stevig te knagen en Gaia zat heel onschuldig te knipogen. Ze hebben dwars door het cellofaan geknauwd en de cake volledig verkruimeld. Nou ja, dan de kippen maar een stukje geven, dan is het toch nog goed besteed.