Wednesday begint zich al vrij te voelen. Hij is al flink aan de tippel en kwam zowaar bijna het hok uit. ’t Is allemaal nog erg eng, als Mortícia een stukje verder wat graantjes gaat zoeken en een beetje uit beeld is piept-ie meteen enorm en Mortícia gaat weer snel terug. Gaia, een van de katten is al een keer wezen snuffelen, maar dichterbij dan een meter kwam ze niet. Kennelijk op haar hoede voor Mortícia, want die houdt het scherp in de gaten. Rennen kan Wednesday al erg goed. Als Mortícia waarschuwt dat er wat te halen valt neemt-ie direct een spurt en begint te pikken waar Mortícia het aanwijst.
De dertien eieren hebben we van het nest gehaald. Dat is wel over en uit. We hebben de zink-drijfproef gedaan en het blijkt dat zes bedorven zijn. De andere zeven zijn hopelijk nog geschikt voor consumptie. Branca de Neve legt weer elke dag een ei en Pinóquia doet nu ook mee, zodat we weer op twee verse eieren per dag zitten. Pinóquia legt wel op een onhandige plaats, tussen de bramen naast het oude huis. Dat moeten we nog even afleren.

(We zeggen wel hij als het over Wednesday gaat, maar we weten het eigenlijk niet, ’t kan ook best een zij zijn.)