Toen de mannen zand kwamen brengen voor het cement voor het terras hebben ze met de vrachtauto over het pad gereden.
’t Gevolg was dat de randen van het pad helemaal vernaggeld waren over een stuk van een meter of drie. Daar word je dan wel een beetje chagrijnig van. Maar goed, de mannen zijn weg, geen vrachtwagen meer te verwachten, en dus konden we aan de herstelwerkzaamheden beginnen. Gelukkig hebben we nog een flinke voorraad van die zeshoekige stenen.
Altijd vervelend als je iets moet dan wat al eerder gedaan is, maar tegen een kapot pad aankijken is ook geen optie. Dus even door de zure appel heen bijten en hup we hebben weer een net pad. Ziet er weer goed uit zo.