De enorme oogst aan pruimen moet natuurlijk verwerkt worden. Het ontpitten is een heel karwei want het vruchtvlees zit stevig vast. Gelukkig hebben we Amber nog, want ook hier geldt: veel handen maken licht werk. De pruimen zijn verwerkt tot pruimensap, pruimenjam en pruimenlikeur.
De likeur die we van abrikozen gemaakt hebben is nu zo’n beetje klaar en het smaakt voortreffelijk! Niet zo zoet als de meeste likeuren en met een heerlijke licht bittere abrikozensmaak. Van de nesperas die we wilden gaan destilleren is niks geworden. De most was erg ingedikt en er lag een dikke laag schimmel op. Ook veel te lang laten staan natuurlijk. Het moet slechts drie weken en doordat Herman tussendoor weg was, heeft het wel zes weken gestaan. Het stonk trouwens niet, dat is dan wel bijzonder, maar we vonden het toch niet de moeite waard het te gaan destilleren. Ook omdat we nog geen destilleer ketel hebben en we hebben het gistvat nodig voor de pruimen!