De januaristorm heeft de walnotenboom achterin al bijna geveld. De boom was ruim een jaar eerder al een stuk schever gaan staan tijdens een oktoberstorm, maar nu was hij bijna om. De perenboom hield hem nog op zijn plaats. In die paar maanden heeft hij zich een beetje hersteld, maar hij blokkeerde wel al die tijd één van de paadjes. Je moest nogal bukken om eronder door te kunnen lopen. We hebben ergens geleerd dat je een walnotenboom niet kunt snoeien als hij geen blad heeft, hij gaat dan bloeden en uiteindelijk overleeft hij dat niet. Het is dus een beetje afwachten tot het voorjaar zou komen en de boom blad ging maken. Vandaag hebben we de proef op de som genomen. Een klein takje afgebroken en kijken of het ging sijpelen. Niet! Dus we kunnen hem aan gaan pakken. De grote takken die op de perenboom rustten hebben we weggehaald en nog wat zware takken, om het de boom wat makkelijker te maken zich te handhaven. Het wortelstelsel zal best aangetast zijn.
Het ziet er een beetje sneu uit zo’n toegetakelde boom. Hopelijk kan hij waarderen wat we gedaan hebben en gaat-ie z’n best doen lekker uit te lopen en weer een gezonde boom te worden.
Op de foto zie je in de achtergrond de berg die we eraf gehaald hebben. De dikkere takken hebben we al verzaagd tot handzame blokken. Kan goed van pas komen als we op vuur gaan stoken.