Vrijdagochtend stond de timmerman ineens voor de deur. Ze kwamen ’s middags de trap brengen. Helaas, helaas, dat kon dus niet, want diezelfde middag zouden we Amber en Marijn naar het vliegveld brengen. Na wat heen en weer gebel zou het maandag worden. Gelukkig, voor je het weet ben je zo weer weken verder.
’t Weekend hebben we gebruikt om de hoe waar de trap moest komen leeg te maken. Er stond een kast, die leeg moest en een bureautje. Gelukkig was Marijn er nog, die heeft vrijdagochtend geholpen met sjouwwerk. Zaterdag hebben we het verder leeggehaald en schoongemaakt.
Vandaag inderdaad de trap. Met twee man komen ze het ding installeren. Ze hadden al bedacht dat het niet door de deur kan in zijn geheel, het komt daarom in tweeën en het wordt ter plaatse in elkaar gelast. Fantastisch werk. Het is dan nog wel niet af, er moeten nog houten treden op komen, maar we kunnen het wel gebruiken, al voelt het wel wat ongemakkelijk aan. De stap is bovenaan nog te groot en de treden zijn nog te klein, maar we kunnen wel naar boven lopen.
Een mijlpaal!