Het aanleggen van de fundering van het huis gaat lekker snel. We hadden nog heel wat grind liggen, ruim een halve kuub of zo, maar dat is er nu wel doorheen. Gelukkig hebben we op de hoek van het weggetje met de weg naar Caldas een bedrijf zitten dat zand, grind en stenen en zo levert. Met wat heen en weer whatsappen wilde hij dezelfde dag nog een kuub brengen. Uitzonderlijk!
Toen we de man net leerde kennen was hij nogal nors, maar nu we een paar keer wat van hem afgenomen hebben, is hij een stuk vriendelijker. Hij stort het grind in de berm van het weggetje en begon lekker te kletsen. Over de vouwwagen die hij zag staan, en hoe hij zelf altijd gekampeerd heeft. In kleine vouwwagentjes toen hij klein was en in campers nu. Hij zag ook een passiebloem staan in het hek, maracujá in het Portugees, en hij was direct heel enthousiast. Liet foto’s zien van zijn bananenmaracuja, de sinaasappelmaracuja en de maracuja die een hele boom had overgroeid.
De volgende dag stond er een maracuja op het trappetje bij het huis. Had hij neergezet, als een soort kadootje, omdat we hadden gezegd dat we een stek bij hem zouden komen stelen. Bij zijn bedrijf heeft hij in het hek een heel grote bananenmaracuja staan en hij juichte het toe als we daar stekken van zouden nemen.
‘Als de eigenaar het goed vindt, is het geen stelen’, glimlachte hij.