’t Is een beetje sneu, zolang de mannen aan het terras bezig zijn zitten Tomás en Karma aan een lijn. Een ruime lijn, ze kunnen best wel een stuk rondlopen, maar het is wel een lijn. Milan mag los, die is een beetje bangig aangelegd en komt niet zo gauw bij de mannen in de buurt. Tomás wel, die is nieuwsgierig en wil ’t liefst vooraan staan op de plek waar gewerkt wordt. Op zich niet erg, de mannen zijn honden gewend en vinden ’t nog wel leuk ook, maar de pootafdrukken van Tomás zouden overal terug te vinden zijn.
Als Tomás dan na een paar uur aan de lijn los mag, is hij door het dolle heen. Hij rent en vliegt heen en weer en, waarom weet niemand, wentelt zich door de modder langs de kant van het weggetje. Hij gaat er ondersteboven in liggen en draait net zo lang tot hij overal onder de modder zit. ’t Liefst komt hij zich dan bij je uitschudden, maar dat hebben we gelukkig weten te voorkomen.