Ai, net te laat. Deze slak is een aardige evenwichtskunstenaar, hij probeerde van de bloempot naar de marmeren plaat ernaast over te steken. De oversteek is anderhalf keer de grootte van het huisje. Hij hoeft moeten reiken en reiken. Op het moment dat we keken was hij met z’n kop al aan de overkant en de staart zat nog net op de bloempot. Het huisje balanceerde er zo’n beetje tussen. Op gegeven moment liet hij de staart los van de bloempot, viel half naar beneden, maar kon zich met de kop nog op de marmeren plaat trekken. Heeft-ie toch maar mooi de overstap gemaakt, boven de afgrond tussen bloempot en marmeren plaat.
Doodgemoedereerd volgde hij z’n weg op de plaat, op zoek naar lekker hapjes. Kennelijk lekkerder dan de hapjes in de bloempot.