Langs het weggetje ligt een prachtig bos. ’t Loopt steil naar beneden naar een klein riviertje dat daar ergens moet stromen. ’t Zijn allemaal eucalyptusbomen die geplant zijn. Aan de overkant van het dal, je kunt het tussen de bomen door zien, is eenzelfde bos geweest, met dezelfde bomen. Die zijn van de zomer allemaal gekapt, je kunt nu, als je goed kijkt, de kale velden zien. ’t Zelfde lot geldt ook voor dit bos, dat zal ter zijner tijd ook gekapt worden. De eigenaar van de grond heeft de bomen niet geplant vanwege de schoonheid ervan, ’t gaat om de opbrengst van het hout.
Het is wel een dubbel gevoel, de bossen van eucalyptus zijn mooi, maar het is een uitheemse plant die eigenlijk niet in Portugal thuishoort. Ze nemen, doordat ze redelijk snel groeien, veel water uit de bodem op dat ten koste gaat van van alles en nog wat. En ze zijn brandgevaarlijk, want eucalyptushout is doordrenkt van olie die erg goed brandt.
Voorlopig genieten we maar van de bomenpracht.