Met Marleen naar Fátima. Een hele onderneming, want we hadden bedacht dat we de route door de bergen zouden nemen. Het is qua afstand korter maar qua tijd niet, maar het is de moeite waard deze route te nemen vanwege de mooie uitzichten en de prachtige dorpjes. Halverwege is er een kruispunt waar we overheen moeten en laten ze dat nou net aan het asfalteren zijn. Noodgedwongen een andere route, nog leuker, maar ook wel wat langer. Het werd wat later dus gingen we eerst maar wat eten. We kwamen terecht in het restaurant O Benfiquista, dat is zo iets als ‘De Ajaxied’, maar dan voor Benfica uit Lissabon. Gekkenhuis. Alles, maar dan ook alles is gerelateerd aan Benfica. Zelfs de glazen hebben het logo van Benfica met het getal 39. Of dat nou wensdenken is of niet. Ze zijn 38 keer landskampioen geweest.
De restauranteigenaar is Rui Lá Féria. Gewezen voetballer van Benfica, hij wuift het zelf weg, “Ach dat was dertig jaar geleden” en hij wijst op zijn lichaam, dat bij lange na niet zo atletisch is als op de foto’s. Maar wel een gezellige kerel en het eten was ook nog eens erg goed.