Wat een afgang. Gaan we nadat we Amber en Evert hebben weggebracht naar de Ikea. ’t Was al gisteren, maar de frustratie is er niet minder om. Bij de Ikea hebben ze een commode die goed bij ons in het kleine kamertje zou passen waar de kleding hangt en ligt. We gebruiken daar nog steeds een ladekast die door de vorige eigenaar was achtergelaten, maar het ding heeft van die lades die niet lekker glijden. Soms wil-die niet echt lekker dicht en sta je een beetje tegen het ding te rammen. Hoogst irritant.
Een nieuwe ladekast dus. Die haal je uit het self-servicegedeelte, maar je wordt eerst door de winkel geleid. En verleid. Want er zijn zoveel dingen die erg handig zijn en niet zo erg duur.
Met een volle wagen komen we bij de kassa. Ook self-service. Alles netjes gescand, familycard ook. En dan betalen. Pin correct, je kent het wel, maar dan: Transactie geweigerd. Hoe dan.
Er staat voldoende saldo op, maar nee, ook de derde poging levert niks op. Andere pas, dan maar. Hetzelfde resultaat. Nog weer een andere pas, van een andere bank. Wéér hetzelfde resultaat.
Dan maar een andere kassaterminal. Gelukkig kon de Ikea-assistente de hele boel op de andere terminal terughalen, zodat we niet opnieuw hoefden te scannen. Maar ook hier: transactie geweigerd. Heel frustrerend.
Drie uur Ikea-bezoek en noppes resultaat.