Het hek, het loophek dan, staat vaak open. We lopen regelmatig om via het weggetje naar de ene van het terrein en weer terug de andere kant. We kunnen ook wel over het terrein, maar het hek dat tussen voor- en achterterrein ligt kan sinds de muur van het appartement is opgedikt niet meer lekker dicht, waardoor de honden makkelijk ontsnappen. We hebben er daarom een betonnen balk voor gelegd, maar die schuif je niet zo één-twee-drie opzij. Omlopen is dan makkelijker.
Ook als de geiten uit het land van de buren worden gehaald, aan het eind van de middag lopen we ook buitenom. Via het weggetje naar het terrein achter ons, waar de kurkeiken staan.
Ella en Lily lopen de hele dag achter je aan, in de hoop dat er wat te eten valt. Zodra je richting kippenhok loopt helemaal, dan lopen ze zelfs voor je voeten en moet je uitkijken dat je niet op ze gaat staan. Nu zijn ze zelfs zo brutaal dat ze door het open hek de weg oplopen en achter ons aan komen als we de geiten gaan halen.
Erg grappig, maar ook wel gevaarlijk met de auto’s die af en toe over het weggetje scheuren.