Ze zijn begonnen aan het dak van het appartement. Eindelijk mogen we wel zeggen. Het eerste plan was juni vorig jaar. Maar de aannemer kreeg een opdracht van een fabriek die twee weken dicht ging dus het werk moest gedaan worden in die tijd. Daarna ging hij op vakantie, bouwvak, ander werk, regen. ’t Duurde maar en duurde maar. Begin december zou hij komen kijken, maar dat ging niet door, begin januari, ging ook niet door. Toen eind februari kwam hij zomaar ineens, hij stond voor de deur om het werk door te spreken. Toen weer een tijdje radiostilte. Eind maart kwam hij met een voorman. Hij zou beginnen in april. Kwam prima uit, want we zouden geen gasten en geen vrijwilligers krijgen. Dat gebeurde niet.
Sommige dingen zouden we zelf aanschaffen en de truc was om elke keer te melden dat het binnen gekomen was, op die manier zorgden we ervoor dat we op de radar bleven staan.
En zomaar ineens worden we gebeld dat hij over een half uur materiaal komt brengen. Dat wil zeggen steigers. Hij zou de volgende dag beginnen.
’t Komt helemaal niet uit want Amanda komt die dag terug en ze neem Alice mee, die een paar dagen bij ons blijft. Zal je net zien. De mannen beginnen dan om acht uur boven haar hoofd het dak eraf te halen. We gaan niet zeggen dat het niet uit komt want voor je het weet wordt het weer een paar maanden later.