Het was nog net niet schemerig aan het worden toen we met de honden gingen wandelen. We liepen een klein rondje. Bijna alweer thuis zagen we ineens iets donkers in de bomen hangen, er bleek een bijenvolk neer gestreken te zijn. Gauw de plaatselijke imker geappt, die trouwens ook de zoon van de varkensboer is die naast ons de varkensboerderij heeft, hij is ook onze bankman en daardoor ook een goede vriend. Hij woont ook in Casal da Marinha.
’t Was jammer genoeg al donker toen hij kwam. De hele bijenvangoperatie speelde zich daarom een beetje duister af. Hij kwam met zijn imkerpak, doos met raten en was om de boel te vangen, Eigenlijk ging het heel makkelijk. De doos onder het volkje zetten, met de hand naar beneden schrapen waarbij de meeste al in de doos vallen. Wat van de grond rapen. Zeker weten dat de koningin binnen zit en dan met het deksel er voor de helft af een half uurtje, drie kwartier wachten tot de laatste bijen ook zo’n beetje binnen zijn. Dan wordt er nog wat voedsel bijgedaan, want de eerste dag mogen ze er niet uit en dan worden ze verhuisd naar de uiteindelijke bijenkorf.