’t Wordt nog eens een echt park op het terrein. De driehoek die we al een tijdje hebben is voorzien van een nieuw hek. Het is eigenlijk alweer de derde variant die we nu hebben. De eerste was van takken die we op latten hadden geschroefd. De takken waren al oud toen we ze erop deden, dus die hebben het ook niet zo lang volgehouden. Op gegeven moment begonnen ze af te breken als je er al langs liep. Dik een jaar geleden hebben we iets gemaakt met lange takken die we nog hadden liggen. Paaltjes de grond in en dan op dezelfde manier als de compost hoop de afscheiding gemaakt, van opgestapelde takken dus. Ook dat was niet voor de eeuwigheid, de paaltjes die het bij elkaar moesten houden waren alweer een paar jaar oud en gewoon van afgedankte takken. De hielden de liggende takken niet lekker op zijn plaats en bij elke aanraking van de honden viel ’t alweer in elkaar. Heeft ’t toch ruim een jaar volgehouden.
Nu toch maar wat definitiever: de bovenkant van het hek dat we net hebben korter geknipt gebruiken we nu als lage afrastering. Paaltjes gekocht en die de grond in. De oude balken van het middendak in de vorm gelegd en het hekwerk ertegenaan getimmerd. Ziet er ineens bijna professioneel uit. De bovenste punten hebben we er wel van afgeknipt, anders zouden de honden zich flink verwonden als ze er, tegen de regels in, toch overheen springen.
’t Hekje houdt de honden niet tegen, ze springen er zo overheen, maar het is een mooie visuele afscheiding, en gehoorzaam als ze zijn (?) zullen ze er wel uitblijven.