Kees en Connie gaan weer weg. Ze gaan nog even naar Nazaré, naar de golven kijken. Het regent behoorlijk, het is maar te hopen dat dat weer een beetje bijtrekt.
’t Regent zo hard dat Karma geen zin heeft om haar hok uit te komen. Normaal gesproken komt ze eruit en staat enthousiast naar binnen te kijken als ze wat beweging ziet. Maar vandaag niet. Terwijl wij onze regenpakken aantrekken kijkt ze een beetje meewarig vanuit haar hok. Hondenweer zie je haar denken. Pas als we het eten in het bakje doen van waaruit ze haar eten krijgt na de wandeling komt ze tevoorschijn. Ze rekt zich uit en lijkt haast te zeggen: Vooruit dan maar, als jullie willen, dan ga ik maar mee.