De waterbakken die we hebben gekocht en ook geïnstalleerd zijn gemaakt van wit plastic. Niet doorzichtig maar wel doorschijnend. Het nadeel is dat het water dat we zo verzamelen in de zon staat en daardoor de neiging heeft tot algenvorming. Dat willen we niet. Er bestaan ook zwarte bakken, maar die zijn al gauw zo’n 20% duurder. Tja.
We gaan de bakken daarom inpakken in zwart plastic. Bij de agricultura winkels zijn we gaan kijken, maar daar vind je alleen landbouwplastic, dat is dat heel dunne spul, bijna zo dun als vuilniszakkenplastic. Ook op internet een beetje lastig. Wel weer een nieuwe term geleerd. De dikte van plastic wordt uitgedrukt in galga, gauge in het Engels. 400 galga is ongeveer een tiende millimeter. Erg dun.
Via onze aannemer, die het appartement heeft verbouwd, hoorde we dat Morgado, de Schous van Benedita, het spul ook verkoopt.
Nog een hele toestand want in het magazijn moest er 25 meter afgemeten worden, op zich lukt dat wel, maar de hoop plastic op de grond moet dan weer worden opgerold. Daar heb je dan weer een groot magazijn voor nodig.
Het is gelukt, voor €40 zijn we een stuk plastic van 4×25 m² rijker.
Kunnen we weer aan de slag.