Bij één van de buren voor was voortdurend een plas te zien, of in ieder geval een vochtige plek. Ook op de meest droge dagen was het wegdek nat. Er blijkt een lek in de waterleiding te zitten die hier onder de grond loopt. De melding is door de buren al lang geleden gemaakt (een jaar!) en is bedacht dat het gedicht moet worden. Zomaar ineens was er een heel stuk asfalt weg. Dat lag in brokken in de berm en was het gat in het wegdek met zand gevuld. Het lek was gemaakt. En weer twee weken later is het gat ook gemaakt. Een verse laag asfalt is er neergelegd en de weg is weer normaal begaanbaar. Een mooie lappendeken krijgen we zo, want elke keer wordt op deze manier een onvolkomenheid in het wegdek weggewerkt.
Het nieuwe asfalt is nu nog mooi zwart, maar in de loop van de tijd vergrijsd het.
Zie je straks niets meer van.