De laatste paar dagen kunnen we genieten van een lekkere heftige bui. Als je net buiten loopt is het wat minder, maar we hebben de regen hard nodig. Je ziet het land meteen reageren, het wordt groener in het bos, het gras dat een beetje zieltogend stond te zijn groeit direct alle kanten op, en, helemaal leuk, de padden die je de afgelopen maanden niet hebt gezien of gehoord komen ineens tevoorschijn. Ze zijn schuw, maar ’s nachts hoor je ze scharrelen. Over het algemeen ergens achter, om te schuilen en heel af en toe lopen ze over het pad (!). Als je gauw je zaklamp erbij haalt kun je ze zien. Ze vluchten niet weg, maar scharrelen wel gauw naar een plekje dat ze wat minder zichtbaar zijn.
Je vraagt je we af waar ze zijn in de droge periode, want dan zie je echt helemaal niets. De grond lijkt te hard om in te schuilen en zoveel verbergplekken zijn er niet. De mysteries van de natuur zullen we maar denken.