Dat is een hele opluchting. Vanmorgen zaten we nog steeds zonder water, we berichtten David en die snapte dat het een vervelend en acuut probleem was. Om half tien als kwam er een groep van drie man om de boel te repareren. De pomp die beneden zit, op ruim honderd meter diep moet vervangen worden. Nog een hele klus, want eruit tillen gaat niet. Het ging uiteindelijk met een lang touw dat tot buiten het hek kwam, dat gebonden aan een vrachtwagentje dat rustig achteruit reed. Twee man bij de katrol om het allemaal in de gaten te houden, twee man die het touw van de grond hielden en zo werd de pomp langzamerhand omhoog gehaald. Het bleek dat de pomp, die al zo’n twintig jaar z’n werk deed, verroest was waardoor de inlaat zo’n beetje dicht zat. Daardoor kon er nauwelijks opgepompt worden. Dat verklaart wel dat het langzamerhand slechter werd.
Nu met een nieuwe pomp werkt alles weer naar behoren. We hebben weer gewoon water.
Wat een opluchting!