Xarique is een kleine drie jaar geleden overleden. Hij kreeg een prachtig graf, achter het appartement. Het graf is er nog steeds, maar er zijn onverlaten geweest die het hebben geprobeerd te openen. We hebben nooit gezien wie of wanneer, maar er is heftig in gegraven. ’t Zou kunnen dat het Tomás of Milan is geweest die op zoek gingen naar hun geestelijk voorvader. Of misschien ratten, maar dat is wel erg onwaarschijnlijk met drie honden eromheen. Er is niets te zien, onder de grond zie je geen stukje vacht of een stukje bot omhoog steken. Xarique ligt gelukkig diep genoeg, blijkt.
Op het graf lag ook als een soort aandenken de riem van Xarique, maar daar zijn Tomás en Milan allang mee aan de haal gegaan, die vinden we steeds terug op het terrein. Ze vinden het vast een mooi stukje speelgoed en het is eigenlijk ook wel een soort eerbetoon aan Xarique