Zomaar ineens in het theater van Benedita. Maria, de buurvrouw van Betty, speelt in een soort van amateur toneelgezelschap. In de regio zijn er een paar: Pataias, Alcobaça, Caldas da Rainha. Eens in de zoveel tijd laten ze zien wat ze gerepeteerd hebben. Vandaag was de dag. Er worden dus een viertal toneelstukjes opgevoerd, allemaal in het Portugees, dus de nuance ontgaat nogal.
Een stuk speelde zich af in de wachtkamer van een arts, diverse mensen met diverse kwalen. Vast veel woordspelingen en dubbelzinnige verwijzingen. Het tweede stuk speelde zich af in een café of restaurant. De eigenaar was slechthorend, hij zat met een trechter in zijn oor, en bleef maar wijn schenken. Het verkleinwoord in het Portugees eindigt op -inho en dat rijmt op vinho en dat verstond hij steeds. ’t Derde gaf een kijkje in een zorginstelling met diverse mensen met zeg maar eigenaardigheden. Volledig zonder tekst, dus goed te volgen!
’t Laatste over een op handen zijnd carnaval waar een lokaal stel plotseling aan gaat deelnemen. Wat nu te doen met de uitdossing? Oplossing was simpel: vrouw gaat als man, man gaat als vrouw en zoonlief als meisje. Hilariteit alom.

De foto is van Betty trouwens.