De appels aan de appelboom doen het zo goed, dat het voor de takken een beetje zwaar begint te worden. Er is zomaar een risico van afbreken en dan zou het leven van de jonge onvolgroeide appeltjes bruusk beëindigd worden. Dat gaan we niet laten gebeuren. We hadden nog wat grote bamboestaken liggen, die komen nog uit het achterveld van Betty en zijn schoongemaakt door, jawel, Tom en Emily, onze vrijwilligers van alweer een tijdje geleden. Begin januari waren ze hier een weekje.
Met een stukje touw een mooie wijdbeense constructie waarop de zwaarste takken komen te liggen. Het paadje is dan wel een soort van onderdoorgangetje rijker, wat manoeuvreren met de geiten wat lastiger maakt. Maar ja, dan maar even heel kort aangelijnd eronderdoor.