Aan het eind van ons stukje grond aan het weggetje staat, of beter gezegd: stond een vijgenboom, met blauwe vijgen. De boom was zodanig wild gegroeid dat de grond eronder niet gemaakt kon worden. Het hele stuk is de afgelopen paar dagen gemaaid, maar het laatste stukje kon niet, Het is ook een eng stukje, want het eindigt nogal abrupt en er is een afgrond van misschien wel zes meter diep, als het niet meer is. Door het onkruid en de bramen is dat nauwelijks te zien en in een onbewaakt moment zou je er zomaar instappen, Niet dat je zou vallen, je zou in de bramen blijven hangen, toch ook geen pretje.
Dennis en Jacqueline hebben een tijdje geleden al een motorzaag voor ons meegenomen uit Nederland en die kwam nu goed van pas. Even goochelen met de ketting die eromheen gelegd moet worden, maar daarna was de vijg een gewillig slachtoffer. De zaag zakt makkelijk door het vijgenhout heen. Als boter.
De vijgenboom is teruggebracht tot twee stammen en wat takken.
De afgrond is nu tenminste goed te zien