Onder het dak van de alpendre zit al een paar jaar een nestje. Enthousiast gemaakt, maar nooit bewoond. Tot dit voorjaar. Amber en Evert ontdekten dat het nestje ineens bewoond is, er zitten een paar kale koppies in met hier en daar een haartje, Amber heeft het gefilmd, maar het is erg lastig doordat het zo pal onder het dak zit. Als je er dichtbij zit wil het ouderpaar niet meer komen en dan zitten de jongen zonder voedsel. Met een opstelling van een camera met bewegingssensor lukt het misschien om wat foto’s te maken. De camera zit pal op nest, vastgemaakt met zo’n driepoot met buigbare poten. ’t Was nog even de vraag of de ouders nog wel durfden te komen, maar dat ging gelukkig goed. Na een minuut of vijf van heen en weer vliegen, naar het nest toe en dan toch maar niet. ’n Stukje terug en afwachten op het dak van het oude huis en dan toch maar naar het nest.
Maar een paar dagen laten zitten om het een beetje rustig te houden. En dan maar hopen dat het goed gericht staat en dat we straks niet 5000 foto’s van een paar sprietjes hooi tegen een witte achtergrond hebben.