Het is nauwelijks voor te stellen: een paar weken terug was elke kale plek een half modderbad en zelfs op de plekken waar gras en zo groeit was de ondergrond een zachte bedoening. Nu is het alweer een tijdje droog en wordt de grond alweer keihard. Het is alweer zo droog dat er krimpscheuren ontstaan in de grond. Het wordt zo hard dat het wel beton lijkt. Je snapt dat men vroeger van deze klei stenen maakte en er huizen van bouwden. Zolang het droog blijft is het bijzonder sterk. Zo gauw er water bij komt wordt het zacht. Een kwestie van goed afgedekt houden, dus. Voor ons betekent het dat we moeten wachten op een tijdje flinke regen willen we wat met de grond kunnen doen. Het stukje op de foto is vlak voor de openslaande deuren, dus dat mag lekker keihard blijven.