Op het pleintje waar Karma’s hok stond willen we graag een olijfboom hebben. Om het wat gezelliger te maken. Zo’n boom kun je kopen bij de hovenier die al eerder bij ons wat gedaan heeft. De man doet het zelf niet meer, zijn zoon heeft het overgenomen. Twee weken geleden zouden we al gaan kijken, maar toen stond het terrein zo ongeveer onder water, vorige week kon de zoon niet, dus vandaag maar. Op de bevestiging werd niet gereageerd, Dan maar op de gok erheen. Betty mee, want die wist waar het zo ongeveer was. Waar ze dacht dat het was reden we het terrein op en daar vonden we José Vicente. Dat is de naam van de zoon, maar het was hem niet. Naar de markt want daar staat de vader. Was even zoeken maar toen we die hadden gevonden, bracht hij ons naar het terrein.
Helaas waren er geen mooie bomen, hij had een paar oude, die veel te hoog waren en een paar héél jonge, met een stam van een paar centimeter. Niks ertussen in. Jammer, maar er zijn meer boomverkopers, we kijken verder!