Een beetje zwoegen, wat rukken en trekken aan de palen en het hek is verdwenen. Nou ja niet echt verdwenen, het ligt nu als losse palen en wat stukken gaas op de grond. Het meeste werk was nog de krammen uit de palen halen, waarmee het gaas vastzat. De palen zijn niet meer zo geweldig, ze worden waarschijnlijk versnipperd, maar dan moeten de krammen er wel uit, anders lopen de messen van Hector vast. Zo slecht waren de palen ook weer niet dat de krammen makkelijk losgingen. Een paar uurtjes dollen met schroevendraaier, nijptang en kniptang en de klus is geklaard.
De palen zaten trouwens maar een kleine dertig centimeter in de grond. Nog een wonder dat ze nooit omvergeduwd zijn.
We hebben nu dus een soort van mini voortuintje. Mooi bijkomend voordeel is dat de honden niet meer stiekem naar binnen kunnen als de deur openstaat en je kijkt even niet.