Een paar palen in de grond, stukken van een hek dat we een jaar geleden (met Camille!) hebben vervangen, het hek dat nog goed was hergebruikt en we hebben een tijdelijk hek. Aan de onderkant not stukken hek vastgemaakt en naar voren gebogen om te voorkomen dat de honden er onderdoor beginnen te graven. Het is een beetje wennen voor Karma, Tomás en Milan, want ze kunnen plotseling niet meer voor de openslaande deuren zielig naar binnen kijken.
Als we gaan wandelen, moeten ze altijd eerst even wachten voor ze naar buiten mogen (om te voorkomen dat ze je zo ongeveer ondersteboven rennen), ook dat is nu anders en -gewoontedieren dat ze zijn- daar worden ze ook aardig zenuwachtig van. Ebt wel weer weg hoor.