’t Kost even wat moeite maar dan heb je ook wat.
Als de eekhoorns de dennenappels openbreken laten ze wel eens wat vallen. We zien de eekhoorns nooit, maar aan de afgekloven dennenappels kun je zien dat ze er geweest zijn. Ze zijn gelukkig onzorgvuldig en daarom vinden we zo af en toe pijnboompitten gewoon op de grond van het terrein. We moeten redelijk snel zijn want Tomás en Milan vinden ze ook erg lekker. Die kraken ze gewoon en slikken ze met schil en al door.
Als we de kans krijgen verzamelen we de pitten en als we dan genoeg hebben gebruiken we die in de maaltijd. Ze moeten wel gebroken en gepeld worden, dat is een behoorlijke klus en nog redelijk vies ook. Er komt een zwarte kleurstof vanaf die nauwelijks weg te krijgen is. Maar als dat allemaal achter de rug is heb je een mooi handjevol pijnboompitten die geroosterd erg lekker zijn over bijvoorbeeld de risotto.