Misschien tot vervelens toe hebben we het over die paddenstoelen. Het bos staat er vol mee en nu we weten dat deze eetbaar zijn, staat het bos in ene vol met potentiële maaltijden. Naast dat ze eetbaar zijn, zijn ze ook nog eens mooi en zeker fotogeniek. Op de foto lastig te zien maar de hoed is zo’n twintig centimeter groot en de baarden (heet dat zo?) zijn flinterdun.

Herman is vandaag aangekomen, na drie dagen rijden. De paddenstoelen zijn verwerkt tot een saus bij de spaghetti. Samen met jonge brandnetel uit eigen tuin, een prachtige alternatieve maaltijd,
En lekker!