´s Ochtends zit Karma al helemaal klaar. Als je stiekem uit het kleine raampje kijkt ligt ze nog in haar hik, maar zodra ze iets binnen waarneemt komt ze tevoorschijn en gaat in de houding zitten. Als het regent of druilerig weer is, ziet het er een beetje meelijwekkend uit. Oortjes naar beneden, natte vacht. Maar ze vindt het allemaal niet zo erg hoor. Soms zit ze gewoon relaxed in de stromende regen. Kennelijk is haar vacht zo dik en zo vettig dat ze het nauwelijks volet. Het deert haar in ieder geval niet.
´t Grappige is dat ze niet ongeduldig wordt en nerveus heen en weer gaat lopen, ze blijft rustig, bijna statig zitten. Alleen als je naar buiten gaat en iets anders gaat doen, vuilnis weggooien of zo, dan blaft ze één keer kort, om even te laten weten dat ze er is, mocht je haar nog niet opgemerkt hebben. En als je bij haar in de buurt komt, dan gaat ze wel een beetje drentelen, wetend dat ze losgelaten wordt. Ze moet waarschijnlijk ook nodig, want het eerste wat ze doet is naar het gras aan de overkant van het weggetje, om even lekker op haar gemak te gaan zitten.