Zo af en toe, tijdens de wandeling, houden we Karma niet aan de lijn. Meestal loopt ze, sjokt ze, dan met ons mee, wetende dat er af en toe een versnapering te halen valt. Soms denkt ze er ineens anders over en wandelt ze weg. Ze rent niet weg, maar wandelt rustig de bosjes in en verdwijnt voor een tijdje. Meestal komt ze na een uurtje of wat terug. Vaak is ze dan helemaal zwart. Ze heeft dan ergens een modderbad genomen, of iets dergelijks. Beneden in het dal stroomt een riviertje en na een tijdje van droogte wordt het een modderig gedoe, als het dan geregend heeft, komt het weer langzaam op gang. Wat er zo aantrekkelijk aan is weten we niet, maar Karma is er gek op.
Met Tomás en Milan gebeurt het ook wel, maar die komen dan drijfnat terug. Die gaan iets verder dan een modderbad.