Wat een geweld, en wat een precisiewerk. Doodleuk staat er een enorme machine voor de deur om het puin even weg te halen. Inderdaad even, in een klein uurtje was de hele berg weg. Een grote graafmachine met zo’n arm en een grote grijper heeft het allemaal in een vrachtwagen geladen. In twee ladingen is het allemaal afgevoerd. De bestuurder van de machine heeft een indrukwekkende behendigheid. Met het grote ding moet hij door de poort, met de bak omhoog omdat het over de kolommen van het hek heen getild moet worden. Dan op tijd draaien anders worden de pannen van het afdak geraakt en die zijn niet bestand tegen zo’n bakbeest. Met de arm veegt hij het puin zo’n beetje bij elkaar, dan de machine de poort uit, draaien op de weg, terug door de poort, de grijper volscheppen en met een volle grijper achteruit door de poort om het in de vrachtwagen te kiepen. Elke keer als hij manoeuvreert hou je je hart vast, want hij moet met zoveel dingen rekening houden. De glasvezelkabel die boven de poort hangt, de kolommen van de poort links en rechts. De brievenbus die aan het hek zit, de dakpannen. Maar het is allemaal goed gegaan. Geen schade, en alle puin is afgevoerd.
Een knap staaltje!

We zijn weer even gescheiden. Amanda in Portugal, Herman in Nederland.