Het Oude Huis is gebouwd van grote stenen. Gestapeld en voorzien van klei en leem en hier en daar van cement. Er is in de loop van de eeuwen het een en ander aan veranderd. Je kunt zien dat er een keer verhoogd is, dat er een keer een deur in gemaakt is die later weer is dichtgemaakt. Wij hebben daar weer een raam in gemaakt. Waarschijnlijk is een gedeelte ooit alleen een ommuurd stukje geweest waar misschien dieren werden gehouden en waar dan later een dak boven gemaakt is. Niemand meer die dat kan vertellen, maar het is leuk om daarover te fantaseren als je in het Oude Huis staat.
Op de stenen zitten, zeker aan de buitenkant, grote vlekken. Gele, witte en zwarte. Die vlekken zijn korstmos hebben we begrepen van Ad die daar op IJsland veel over geleerd heeft. Een korstmos is een bijzonder iets, het is niet één wezen of één plant, maar een symbiose van een schimmel en een alg. De alg maakt met behulp van zonlicht voedsel voor de schimmel en de schimmel zorgt voor vocht voor de alg en beschermt de alg tegen te felle zon en vraat. Perfect samenspel.
’t Mooie is dat korstmossen niet zo goed tegen luchtvervuiling kunnen en de aanwezigheid ervan is een indicatie van de luchtkwaliteit.
Als je dan zo naar het Oude Huis kijkt dan zitten we goed!