Er was een supermaan beloofd, zo eentje die als een enorme bol aan de horizon zou hangen. ’t Viel een beetje tegen, het kwam ook wel doordat toen de maan opkwam er nogal wat bewolking was, pas later op de avond trok die weg en was de maan zichtbaar. Hij staat op de foto nog niet zo hoog, dus nog niet zo lang op, maar spectaculair groot is het nou ook weer niet. Het blijft wel een mooi gezicht, die maan die door de takken schijnt, en de boel verlicht. Als de maan vol is en hoog aan de hemel staat is het gewoon licht buiten.
Met de vuurvliegjes erbij en de geluiden uit het bos achter ons, wordt het echt sprookjesachtig.