Bij de stal staat een oude olijfboom. De stam is gespleten en eigenlijk helemaal hol. Het is onvoorstelbaar dat de boom leeft, de kruin zit vol met blad en elk jaar komen er vele olijven vanaf. Het zijn van die kleine harde olijven die je niet kunt eten, Ze zijn eigenlijk alleen maar goed om er olijfolie van te maken.
De holle stam is door een pad tot domicilie gekozen. Je kunt hem bijna niet zien. Het is donker in het midden van de stam en het dier is zo slim zich te verstoppen onder blaadjes die toevallig dezelfde kleur hebben als zijn huis. Hij zit ook nog eens roerloos voor zich uit te staren. Zelfs op deze vergrote foto is het nog even een zoekplaatje voordat je ontdekt waar het dier nou eigenlijk ziet. Elke dag kijken we even of hij er nog zit. Soms kunnen we hem niet zien en dan is het niet duidelijk of hij even weg is, zich dieper in het gat zich heeft verstopt of zodanig gecamoufleerd dat je hem gewoon niet ziet.
Het blijft fascinerend.