’t Zijn slimme dieren, die twee jonge honden van ons. Ze gaan graag met zijn tweeën op stap, lekker zwerven over de weilanden. Jammer genoeg lopen er ook schapen hier en daar. Ze zijn dan wel niet agressief naar die beesten, maar ze willen wel lekker spelen en dat wordt door de schapen niet altijd begrepen. En de eigenaren van de schapen ook niet. Om problemen voor te zijn houden we ze daarom binnen de hekken en als we gaan wandelen mag er maar één van de jongens los, ze gaan namelijk wel samen op stap, maar niet alleen. Ze blijven altijd dicht bij elkaar. Als de een wat vooruit loopt wordt de ander meteen nerveus.
Om de moestuin hebben we mooie hekjes geplaatst, want we willen niet dat de honden door de groente- en fruitplanten gaan lopen denderen. Als de honden naar hun slaapplek gaan lopen ze even los over het terrein, als dan het hekje per ongeluk open is blijven staan hebben ze dat gauw in de smiezen, ze rennen in één streep door de moestuin naar het gat in de hoek dat ze eerder ontdekt hebben. En hup, weg zijn ze.
Ze komen altijd terug, maar er kan zo een paar uur tussen zitten.