Langzamerhand gaat het op een parkje lijken, ons terrein. Dan moeten we wel de hoek van de foto goed kiezen om allerlei puin en half affe projectjes buiten beeld te laten, maar het wordt echt wel wat. Een vrijwilliger die meehelpt scheelt enorm. ’t Lijkt wel of je meer dan twee handen erbij hebt.
Het pad dat van de kennel naar het appartement loopt is nu voorzien van tout-venant, waardoor het ineens een stuk lekkerder loopt. Huibs afstapje heeft er een extra steen bij waardoor je niet meer zo in de diepte stapt. De border ernaast is zo goed als onkruidvrij gemaakt en er staat nog van alles te bloeien ook.
’t Wordt nog eens wat!