Het hekwerk staat. We hadden het niet verwacht dat het binnen een dag er zou staan, maar Claudio heeft flink doorgewerkt. Doordat flinke doorwerken wordt niet even goed op alle details gelet, daardoor staan niet alle palen even diep. Het hoort ook wel een beetje zo, als je de hekwerken ziet in de buurt en zeker die van het land tegenover ons, dan is het allemaal superongelijk. Of beter gezegd, de hekwerken zingen.
Zwaar werk hoor dat hekwerken plaatsen, dat voelden we gisteravond wel. Vandaar dat we een beetje rustig aangedaan hebben. Het appartement klaarmaken, want onze nieuwe vrijwilligster, Camille, is gekomen. Gereedschap dat gisteren gebruikt is weer opruimen.
Van het hekwerk zelf hebben we de scherpe punten afgehaald, straks ligt er nog een zwaargewonde hond of geit ergens. Of nog erger, een toevallige passant…
Het hekwerk is nog niet helemaal klaar. De geul moet nog dichtgegooid en we willen het een beetje opsluiten met dakpannen, want er is een verschil in hoogte binnen en buiten het hek. Dat is dan het werk van morgen.
Mét Camille!