Een paar dagen geleden hebben we de perzik gemarcotteerd. Dat prachtige nieuwe woord. De rest van de perzik is gesnoeid en dan blijven een paar prachtige takken over. De moederboom is ziek en gaat het waarschijnlijk niet redden, dus er moet voor nakomelingen gezorgd worden. Marcotteren is één manier, maar misschien dat een paar taken in het water zetten ook wel lukt. Eigenlijk zijn het dan geen nakomelingen, maar klonen, maar ach.
Met de rozen doen we hetzelfde, we hebben een paar rozen op het terrein staan, en we hebben ook van de buren wat takken gekregen. Eens kijken of we die zover kunnen krijgen dat ze wortel gaan schieten.
Het is nu een mooi gezicht met dat tegenlicht.