De dagen worden snel korter. Als we ’s ochtends de honden wandelen is nog maar net licht en het lukt bijna niet om ze voor donker naar hun slaapplaats te brengen. De laatste dagen is het nog net licht als we gaan wandelen en is het al donker als we terug zijn. Het betekent dat ze vanaf ongeveer half zes tot acht uur de volgende ochtend op hun slaapplaats zijn. Karma aan de ketting bij haar hok en Tomás en Milan in hun kennel. Een hele uitdaging voor ze, ze moeten stil zijn de hele nacht en ze moeten al die tijd hun plas ophouden. Je merkt het wel de volgende ochtend, dan moet er flink afgewaterd worden.
Wandelen in de schemer betekent ook dat je vaak de mooiste luchten krijgt, vooral als het wat wisselvallig weer is dan krijg je de mooiste wolkenpartijen te zien. Er is ook een klein sikkeltje maan, op de heldere stukken van de hemel, maar die was net even weg toen deze foto werd gemaakt.