De laurier aan het weggetje was aan het doodgaan. Hele takken werden zomaar bruin. Hij werd ook gigantisch groot. ’n Tijdje geleden hadden we al besloten hem weg te halen, maar daar kwam het steeds niet van. Andere prioriteiten.
Maar nu met Clemens en Anna, onze vrijwilligers, schiet het ineens erg op. Met schrobzaag, boomzaag en handzaag zijn ze tak voor tak aan het weghalen. De grote takken en stammen worden ontdaan van de kleine takjes en bij de houtvoorraad gelegd. De kleine takjes en bladeren verdwijnen in de shredder en daarna op de composthoop. Die ruikt daardoor lekker kruidig.
In de berm van het weggetje is nu een groot gat ontstaan, we kunnen ineens vrijuit het veld op kijken.