Het oude huis is voorzien van elektriciteit. Niet gek, want de wasmachine en de droger staan er, en de verbinding naar de Alpendre en de geitenstal zit er. De toevoerdraad zat een beetje onhandig. Die kwam in de muur boven de grond, hing twee meter voor het oude huis en verdween dan via een elektriciteitspijp naar binnen en eindigde in een lasdoos waarvandaan alles weer werd verdeeld. De kabel die buitenomging was door Max (!) aangekauwd. Gelukkig alleen de buitenmantel, de kabel zelf is niet aangetast, hoewel Max’ tanden er wel instaan,
Joaquim en Ilídio, die boven weer aan het stuken zijn geslagen, gaan ook het stukje buitenmuur van het oude huis doen. Tijd voor elektriciteitsactie!
Vlak boven de grond (aan de binnenkant) is een gat geboord door de wand heen (70cm) en hierdoor is de kabel gevoerd in een mantel. Nog ín de muur verdwijnt de kabel in de grond in de lasput. Eigenlijk een soort reuzelasdoos, ook al zit er geen las in de kabel. Zo’n put is een gat in de grond met een stevig deksel, zodat je altijd weer bij de kabel kunt komen als dat nodig mocht blijken. Doordat we nu een stuk minder kabel nodig hebben en omdat we nog niet precies weten hoe de elektriciteit eruit gaat zien in het oude huis hebben we het stuk kabel te veel netjes opgerold en in het gat gelegd. Deksel erop en klaar.
Laat de stukadoor maar komen.