Weer zo’n woord dat je niet elke dag gebruikt: Forro. Dat is het dakbeschot dat op de balken komt en waar later de isolatie overheen komt. Vannacht heeft het wel geregend, maar gelukkig niet zo hard. We werden wel uit onze slaap gehouden door het getingektangel van de stenen en de klemmen die als gewicht aan het zeil gemaakt zijn dat het dak ’s nachts overdekt. Doordat het een beetje is gaan waaien bewegen de stenen en botsen tegen de muren. Niet hard maar je hoort het wel de hele nacht, alsof er iemand tegen de muur staat te bonken.
Nu de forro op het dak zit, begint het een echte ruimte te worden. De mannen hebben doorgewerkt tot het begon te regenen, vlak voor de bui hebben ze het gigantische zeil eroverheen gelegd en zijn vertrokken voor de dag.
Al is het morgen zaterdag, ze komen weer terug met zijn drieën, Joaquim, Ilídio en de timmerman, door de regen zijn ze een beetje achter op schema geraakt en dat willen ze inhalen door op de zaterdagen door te werken.
Vinden wij prima!