’n Beetje beroerde foto, maar dat past wel een beetje bij het onderwerp. Gemaakt: ruim één liter Aguardente de Maçã en bijna vier liter Limoncello. De aguardente is van appels die voor een deel uit de tuin van Anita komen. In 2019! En een deel van de valappels van de appelboomgaard langs het weggetje. Twee jaar geleden al aan stukken gesneden, gefermenteerd en tweemaal gedestilleerd tot een alcoholpercentage van 84%. Twee jaar laten staan en toen verdund tot een percentage van net onder de veertig. Resultaat: een zachte aguardente, niet te scherp en ook niet te slap. De limoncello is van tot alcohol vergiste suiker, ook tweemaal gedestilleerd tot zo’n 85%. Volgens Italiaans recept (via Eloy) citroenschillen erbij, ruim een jaar laten staan; eigenlijk veel te lang volgens hetzelfde recept. Water met suiker opwarmen tot een siroopje. Erbij doen en klaar! Nog vijf tot zes maanden wachten dan is het het best drinkbaar, maar stiekem hebben we al wat geprobeerd.
Heerlijk!
Als je goed kijkt zie je dat de limoncello nog geen etiket heeft. De printer geeft een foutmelding.
Hebben we weer wat om naar te kijken.