Gelukkig slaapt Karma zelden in haar hok. Ze zit wel met een ketting eraan vast, ze kan erin als ze wil, maar dat doet ze zelden. Het moet wel heel hard regenen of waaien wil ze erin gaan. Ze ligt ernaast in het gras, of op de stenen. Ook als het regent; ze heeft er niets van.
Elke keer als we langs het hok liepen zagen we een wesp of soms meerdere wespen rond het hok vliegen en af en toe naar binnen gaan. Vast een nest.
Die kun je niet gewoon vangen, dus dan maar de gifspuit. Het nest was niet te zien, het zat ergens achter de ingang tegen de nok. De wespen worden door het gif snel verlamd (het gif tast de zenuwen aan of zo), maar als het gif maar half en half in de buurt komt worden ze agressief.  Zouden wij ook zijn trouwens.
Met zo’n hondenhok wordt het dan wel uitkijken, want je kunt niet zo goed waar je spuit en je wilt zelf het spul ook niet inademen. Dan maar een beetje in de buurt van de nok van het hok spuiten waar je vermoedt dat de beestjes zitten. Meteen vallen de wespen naar beneden. Sommige kruipen ook weer op en vliegen weg, dat zijn de engste. Na een tijdje leken we alles wel te pakken te hebben en nog wel zonder steken, gelukkig. Voorzichtig met een hak een beetje gerommeld en daar kwam het nest naar beneden zetten. Een plakkaat van vijftien centimeter doorsnede. Brrr. Gelukkig zonder levende wespen. We hebben ze niet nageteld, maar het waren zeker zo’n vijftig beestjes, die we bij elkaar geveegd hebben.
Het is wel een mooi bouwwerk, dat ze gemaakt hebben, dat moet je ze dan wel weer nageven.